Bu Düzen, Bu Sistem Böyle!

Merhaba sevgili okurlar, bizim bir sistemimiz ve düzenimiz var! Bırakın Karabük’ü Türkiye’nin neresine giderseniz gidin, hangi kurumla işiniz olursa olsun, eğer bir tanıdık, bir eş-dost, akrabanız yoksa sona kalır DONARSINIZ!

Bizlerde toplum olarak, vatandaş, birey olarak bu düzene bu sisteme alıştık ses çıkarmaz görmezden gelir olduk. Normalleşti artık. Gözümüzün önünde yapılan haksızlıklara, dönen dolaplara, yapılan torpillere susar olduk, sustuk. Hal böyle olunca sona kaldık, dona kaldık, baka kaldık.

Hangi kurum olursa olsun A,B,C,Z fark etmez, sizin bir AMCA, DAYINIZ yoksa insan olmanız yeterli değil. Kabul değil. Çünkü bu düzen böyle, sistem bu, bu şekilde işliyor. Kızıyoruz, kavga ediyoruz, yazıyoruz, konuşuyoruz, tartışıyoruz. Ama hep kendi aramızda. Garip olan şu ki işi görülmeyen işi görülene kadar tepkili!

Peki soruyorum! Sizin bir dayı, amcanız olsa işiniz çabucak hallolsa sesiniz çıkar mı? yada susar mısınız?

HAKSIZSAM SÖYLEYİN!